گستره خدمات تامین اجتماعی(۲۲) – تامین اجتماعی در ایران وجهان(قسمت دوم)

تحولات ناشی از اعمال سیاست‌های اجتماعی باعث شد که با تشکیل سندیکای کارگری و ایجاد سازما‌ن‌های بین‌المللی، نظیر سازمان بین‌المللی کار(ILO)، منافع نیروهای مولد جامعه در سطوح ملی و جهانی حفظ شود و با تدوین قوانین و مقررات کار در کارگاه‌های صنعتی بتدریج ضوابط و مقررات قانون تامین اجتماعی به عنوان حقوق مکمل قانون کار قلمداد و عملا نظام تامین اجتماعی با استقرار انجمن بین‌المللی تامین اجتماعی (ISSA) به عنوان زیرمجموعه سازمان بین‌المللی کار (ILO)، از توسعه و گسترش قابل ملاحظه‌ای برخوردار شود.
 

بدین ترتیب می‌توان سیر تکوین سیاست‌های اجتماعی در جهان را از دیدگاه تاریخی به مقاطع مختلف زمان‌بندی طبقه‌بندی نمودکه در آغاز این تحول بین سال‌های ۱۸۳۹ تا ۱۸۸۰ میلادی توجه خاص دولت‌های اروپایی عمدتا معطوف به تدوین قوانین ایمنی و حفاظت از نیروی کار شده و در مرحله دوم بین سال‌های ۱۸۸۳ تا ۱۹۱۹ میلادی حمایت همه‌جانبه از حقوق مادی کارگران، به‌ویژه از طریق استقرار نظام بیمه‌های اجتماعی در اولویت قرار داشته که از جمله می‌توان به طرح بیمه درمان در سال ۱۸۸۳ و طرح بیمه بازنشستگی و ازکارافتادگی در سال ۱۸۸۹ در زمان امپراتوری ویلهلم اول و صدارت بیسمارک در کشور آلمان نیز اشاره نمود. در مرحله سوم اصلاحات که از اویل سال ۱۹۱۹ میلادی آغاز شد تدوین مقررات و قوانین کار و اشتغال و مقررات اجرایی تنظیم روابط کارگران و کارفرمایان، به‌ویژه پوشش آسیب‌ها و خطرهایی نظیر بیماری و حوادث ناشی از کار، ازکارافتادگی، سالخوردگی و همچنین بیکاری در اولویت برنامه‌های اکثر دولت‌های اروپایی قرار داشته، به گونه‌ای که می‌توان برهه زمانی پس از جنگ جهانی اول را به دلیل فراگیری راهبردهای نظام تامین اجتماعی و تعمیم و گسترش آن به اقشار مختلف جامعه، به عنوان یک تحول جدید تاریخی در توسعه سیاست‌های رفاه و تامین اجتماعی دولت‌ها قلمداد کرد.