یادداشت چهارم فرماندار/ میانه شهرستان ویژه

به اعتقاد من میانه شهرستانی ویژه است نه صرفاً به خاطر اینکه در سردرب فرمانداری اش تابلوی شهرستان ویژه میانه نوشته باشند.

من در این مدت که در میان این مردم هستم دلایل زیادی بر این ادعای خود دارم.

  نمونه اش مراسمی بود که هفته پیش برای بزرگداشت و تجلیل از قهرمانان ورزشی برگزار شد مراسمی با ۸۰۰ نفر میهمان ورزشکار و ورزش دوست به میزبانی خانواده ای کارآفرین و خیّری به تمام معنا در همه عرصه های اجتماعی ، عمرانی، فرهنگی و ورزشی.

شاید برای خیلی ها دوراز ذهن باشد که چگونه ممکن است خانواده ای هم دست خیر در مدرسه سازی داشته باشد همزمان دست یاریگرش برسر کودکان معلول ذهنی مرکز امام علی (ع) کشیده شود و در کنار آن به فکر آزاد کردن جوانان این مرز و بوم از چنگال عفریت اعتیاد در دهکده رهایی باشد و مهمتر از همه با وسع نظرش به آینده جوانان منطقه اش بنگرد و چنان چتر حمایت خود را بر سر تلاشگران عرصه ورزش قهرمانی باز کند، گویی که مسئولیتی غیر از این ندارد.

احساس مسئولیتی که از صدق دل و بدون هیچ چشم داشت و در کمال گمنامی در حال انجام دادن است و نتیجه آن تقویت بنیه های ورزشی و افتخارآفرینی بیشتر ورزشکاران شهرستان، الگوسازی برای نسل های بعدی و جذب جوانان به میادین ورزشی و دوری آنها از مراکز آلودگی و تباهی ، ایجاد شور و نشاط ورزشی و اجتماعی ، تقویت سرمایه اجتماعی و بسیاری آثار مثبت پیدا و پنهان دیگر. به نظر شما این یک کار ستودنی و یا به عبارت دیگر یک کار ویژه نیست؟

شهرستانی که خیرین مدرسه سازش در کمتر از دو سال تعداد ۱۰ باب مدرسه ساخته اند و می دانید که با بنای هر مدرسه چه اندازه سایه تاریک جهل عقب می نشید و چه مقدار فرشته زیبای آگاهی به سوی نونهالان فرشته گون پر می گشاید و چه تعداد زندان درش تخته می شود و …
راستی چند درصد مردم این خیرین را می شناسند و اصلاً اینها خود تمایلی برای خودنمایی و شناخته شدن دارند؟ قطع یقیین نه . آیا این یک کار ویژه نیست؟

گلزار مومنین میانه هم از حیث فضایی محیطی و هم از نظر مدیریت و رسم و رسوم جاری حداقل تا جایی که من  می شناسم یک مدیریت ویژه است که از طریق یک نهاد مردمی اعمال می شود .

شاید خیلی ها نشنیده باشند که سال گذشته ۹۰ نفر انسان در بند که در سایه سهل انگاری و جرایم غیر عمد دور از خانواده بودند بوسیله انجمن حمایت از زندانیان شهرستان به پرواز در آمده و آزاد شدند این مهم مقدور نمی شد جز با حمایت مردم آزاده و نوع دوست میانه .
شهری که هیئت رزمندگانش در شب احیاء با دستان گرم و صمیمی اعضایش ۷ هزار غذا طبخ ودر بین عموم پخش می کند  و فضای عطرآگین جبهه وشهادت و معنویت را در شهر می پراکند . یک کار ویژه است.

نکته جالبی برایتان بگویم از ویژگی های میانه، اینکه موسسات بزرگ و کوچکی که کمر همت بسته اند به یاری طبقه ضعیف و نیازمند به همراه سازمان های حمایتی سال گذشته به اندازه وصول مالیات دولت در شهرستان کمک جمع آوری کرده و خدمات ارائه داده اند شاید اینها که گفته شد، همه ی کارهای ویژه مردم این دیار نباشد ولی برخود فرض می دانم که به همین مقداری که تاکنون به آنها رسیده ام تبریک بگویم که در عمل به دستور الهی که در آیه ۴۸ سوره مائده می فرماید فاستبقوالخیرات الی الله مرجعکم جمیعا (در نیکیها بر یکدیگر سبقت جویید بازگشت همه شمابه سوی خداست ) پیش قدم شده اند.
اما میانه ویژگی های دیگری هم دارد که شاید در نوع خودش بی نظیراست و ای کاش این ویژگی هارا نمی داشت والبته نه در حیطه کاری مردم  که در حیطه کاری مسئولین از بابت کارهای کرده ونکرده کارهای ویژه ای که از سبقت در خیرات در آنها خبری نیست . سبقت در مصادره هر خدمتی است که نظام و دولت به برکت خون شهدا در هر گوشه این شهرستان انجام میدهد و تبلیغ هر آن چیزی که هنوز به مرحله عمل در نیامده است بنرهای رنگ و وارنگی  که به هر بهانه ای به لب و لوچه شهر می آویزند و زحمت مضاعف برای عزیزان زحمتکش شهرداری که باید سرو سامانی دوباره به شهر دهند.